Egyptologie voor iedereen

Categorie: Nieuws Pagina 1 van 13

Nieuws uit Egypte

Zonneboot

De zonneboot van Cheops, die nu in een klein museum op het Giza-plateau staat opgesteld, zal deze maand worden overgebracht naar het Grand Egyptian Museum. De boot, die in 1954 werd gevonden in een put ten zuiden van de piramide, bestond uit een bouwpakket van 1224 stukken acacia- en cederhout. Na restauratie bleek het om een 43 meter lange roeiboot te gaan met een dichte kajuit. Alle onderdelen zaten oorspronkelijk met touw aan elkaar gesjord.

Het wordt een zonneboot genoemd omdat de zonnegod Ra volgens de Egyptische mythologie in zo’n kajuitboot langs de hemel voer. Mogelijk is de boot gebruikt tijdens de begrafenis van koning Cheops om de sarcofaag naar zijn laatste rustplaats te verschepen.

De zonneboot van Cheops

Sfinxenlaan

Voor het einde van het jaar zal de 2,7 km lange sfinxenlaan in Luxor geopend worden voor publiek. Deze sfinxenlaan markeert de weg tussen de tempels van Karnak en Luxor. Net als bij het verplaatsen van de koninklijke mummies naar het nieuwe National Museum of Egyptian Civilization, zal ook hier weer een parade gehouden worden. Het lijkt of Egypte de smaak te pakken heeft!

Naast de sfinxenlaan zal ook het Grieks-Romeinse museum in Alexandrië heropend worden. Het wachten is nog steeds op de opening van het ambitieuze Grand Egyptian Museum in Giza.

Een deel van de sfinxenlaan

Ganzen

De zogenaamde Meidum-ganzen vormen een artistiek hoogtepunt uit de 4600 jaar oude mastaba van Nefermaat en Itet. Het beschilderde pleisterwerk maakte deel uit van de grafdecoratie en bevindt zich nu in het Egyptisch Museum in Cairo. Het toont verschillende ganzensoorten in wat oorspronkelijk mogelijk een vogelvangstscène was.

Recent beweerde paleontoloog Anthony Romilio dat de afgebeelde roodhalsgans andere karakteristieken weergeeft dan de moderne variant van deze vogel. Hij denkt daarom dat het een uitgestorven soort betreft. Persoonlijk denk ik echter dat het hier om artistieke en niet om biologische variatie gaat.

De afwijkende kenmerken van de roodhalsgans

Koninklijke stèle

Een nietsvermoedende boer stuitte bij het omploegen van zijn akker op een 2500 jaar oude koninklijke stèle. De stèle is gemaakt van zandsteen en noemt koning Wahibre van de 26e dynastie. Het is een zogenaamde grensstèle die tijdens militaire campagnes werden opgesteld om aan te geven waar de Egyptische invloedssfeer begon. De stèle is meer dan 2 meter hoog, in zeer goede staat en inmiddels overgebracht naar het Ismailia Museum.

Bronnen: Egypt Forward | Foto zonneboot | Daily News Egypt | Foto sfinxenlaan | Bird Life | Luxor Times

Rotsgraven in Midden-Egypte

Egyptische archeologen hebben 250 rotsgraven ontdekt in El-Hamdiya, in de buurt van Sohag. De necropool beslaat een groot deel van de Egyptische geschiedenis, van de 6e dynastie tot de Ptolemeïsche Periode. De graven, die zich op verschillende niveaus in de rotswand bevinden, zijn sterk geërodeerd. Wel zijn er objecten gevonden zoals dagelijks aardewerk, miniatuurpotjes van albast, en resten van grafdecoratie uit het Oude Rijk.

Het gebied huisvest onder andere de tombes van de heersers van de 9e provincie in Boven-Egypte, toen zich hier een belangrijk administratief centrum bevond onder invloedssfeer van Abydos en Akhmim.

Foto’s: Luxor Times

Mummienieuws

Graven in de Nijldelta

Egyptische archeologen hebben bij Kom el-Khulgan in de noordoostelijke Nijldelta zo’n 110 mensbegravingen gevonden. De begravingen stammen uit de Predynastische Periode, maar ook uit de Tweede Tussenperiode. De vroegste graven zijn ovaal van vorm – men werd met opgetrokken knieën begraven. De meeste skeletten lagen op hun linkerzijde, met het gezicht richting het westen. Sommige overledenen kregen (gedecoreerd) aardewerk mee als grafgift. Ook is er een kindbegraving aangetroffen in een aardewerken pot, iets wat gebruikelijk was in die tijd.

Kinderen werden soms begraven in aardewerken potten

Oudste mensbegraving in Kenya

In Kenya is de oudste mensbegraving ooit gevonden. Een 78.000 jaar oud kind lag daar begraven in een grot. Het kind stamt uit de Midden Steentijd en was 3 jaar oud. Vooral de symboliek van deze begraving is van belang: het geeft aan dat de moderne mens toen al waarde hechtte aan het begraven van soortgenoten. Het kind lag op de zij op een hoofdsteun en een deel van het lichaam was in materiaal gewikkeld. Dit is met zorg gedaan en wijst erop dat de mensen die het kind begroeven een gevoel van verlies ervaarden. Er zijn aanwijzingen dat eerdere menssoorten zoals de Neanderthalers ook al voor hun doden zorgden.

Reconstructie van het 78.000 jaar oude kind

Zwangere mummie

In het Nationaal Museum van Warschau in Polen is een mummie onderzocht waarvan men dacht dat het een priester uit de eerste eeuw was. Het blijkt echter om een zwangere vrouw te gaan. Tijdens radiografische analyse merkte het archeologenechtpaar dat de mummie bestudeerde een voetje op in de buik. Bij nader onderzoek bleek het om een complete foetus te gaan. De vrouw was tussen de 20 en 30 jaar oud en afkomstig uit een aristocratische familie in Luxor tijdens de eerste eeuw v.Chr. Ze was 26 tot 30 weken zwanger ten tijde van haar dood. Bij de mummificatie werd de foetus niet uit de baarmoeder gehaald.

Sinds 1917 bevond de mummie zich in het Poolse museum. De sarcofaag bleek niet bij de mummie te horen, want daar stond de naam op van een mannelijke priester. Het bij elkaar zoeken van gave mummies en kisten was gebruikelijk tijdens de 19e eeuw om een goede prijs te krijgen voor de complete ‘set’ in de lucratieve oudhedenhandel.

De zwangere Poolse mummie

Bronnen: Egypt Today | Natural History Museum | VRT

Pagina 1 van 13

Mogelijk gemaakt door WordPress & Thema gemaakt door Anders Norén